Onze Murph, ze is niet meer.

 Op maandag 31 Oktober 2005 is ze aan een acute hartstilstand overleden.

Ze is 13 jaar geworden. Gelukkig leeft ze door in mijn Petitjes.

Ik laat het intro ook zoals het was.

 We zullen haar vreselijk missen.

                      "Murphy's Pride" bestaat sinds 1994. Murphy is onze Franse Bul.

Misschien een wat vreemd intro voor een Petit Basset Kennel, maar ik wilde graag mijn kennel naar haar vernoemen. Qua karakter een geweldige hond en kerngezond, zelfs nu, nog nooit één dag ziek geweest. Mooi streven voor een fokker toch?

Ze wordt dit jaar in oktober 2005 alweer 13 jaar. Gelukkig nog steeds geen mankementen alleen wat ouderdomsstaar en af en toe een klein ongelukje...

Ik heb nu laatst onze Mastiff Goya in moeten laten slapen, zij werd 9, ik mis haar vreselijk en moet er niet aan denken dat Murphy er ooit ook niet meer zou zijn. Het komt dan in ene wel erg dichtbij.

Murphy is zo'n beetje "de oma"van de honden hier, en van de puppen die hier geboren zijn. Als er puppen bij kwamen , gekocht of geboren, Mastiffs of Petitjes,  ze heeft ze allemaal opgevoed alsof het haar eigen puppen waren. Zelfs schijnzwanger geworden toen er twee bastaard Doberman pups van 5 dagen gebracht werden die verstoten waren door de moeder en geflest moesten worden, ze kreeg melk en liet ze zogen. Het was toen ze groter werden een koddig gezicht, zo'n bulletje die twee van die lange slungels aan het opvoeden is, een echte moeke.

Nu ze ouder wordt bekijkt ze het allemaal van een wat "veilige "plek (de bank) als er zo'n kudde "ongeregeld goed" puppen de kamer onveilig maakt. Het opvoeden laat ze nu aan de echte moeders over. Maar als het span geboren wordt komt zit ze er toch altijd bij en kan ze echt zo kijken van: "wat zijn ze leuk hè als ze klein zijn".

Met recht toch een hond om trots op te zijn?

  
Foto: Menno Bonkenburg
Murphy is gevraagd door Menno voor deze trouwreportage omdat de bijnaam van de bruidegom "Bulletje" is.